கருப்பாய் ஒரு வெள்ளையன்

மெலட்டூர். தஞ்சாவூர் அருகில் இருக்கும் ஒரு அழகான கிராமம். நாட்டிய நாடகங்களுக்குப் பேர் போன ஊர். வருடா வருடம் கோடை விடுமுறையை கழிக்க அங்கு இருக்கும் என் பாட்டி வீட்டிற்கு சென்று விடுவது வழக்கம். கொளுத்தும் கோடை வெயிலுக்கு அழகு காட்டிவிட்டு வயற்காடுகளிலும் ஆற்றங்கரைகளிலும் சுற்றி திரிந்து கொண்டிருந்த பள்ளிப் பருவம். நானும் என் தம்பியும் எங்களைப் போன்ற சிறுவர்களை சேர்த்துக் கொண்டு "கணேசா நாடக மன்றம்" என்ற பெயரில் நாடகங்கள் நடத்தி வந்தோம்.

எதுகையோ ? மோனையோ ?

கவிதைகளால் வர்ணிக்க நினைத்தேன்
உன்னை - ஆனால்
வார்த்தைகளுக்குக் கூட பிடிக்கவில்லை
என்னை !

'கண்களைப் பார்த்து பேசு' என்றது
சிறப்பியல்பு மேம்பாட்டு நூல்;
உன் கண்களைப் பார்த்ததும்
ஊமையாய் போனது என் மனதில் எழுந்த சொல் !

காவிரி ஆறாய் பொங்கி வந்த
என் காதல் மொழி,
கார்ப்பரேஷன் குழாய் போல் காற்று விட்டது
நீ அருகில் வந்த நொடி !

சொன்னால் விழுமோ செருப்படி ?
அதிலிருந்து தப்பிப்பது எப்படி ? :-)

ஒரு தலைக் காதல்

"இல்லை" என்ற உன் சொல்லை
ஜீரணிக்க முடியாதோ என்ற பயத்தில்
விழுங்கிவிடுகிறேன் என் காதல் வார்த்தைகளை !

காணவில்லை..

புழுதி மண்ணில் புரண்டு ஆடிய
பேந்தா கோலி,
பம்பரக் கயிற்றில் சேர்த்த
சோடா மூடி,
கவட்டை குச்சியால் பந்தயம் ஓட்டிய
பேட்டரி வண்டிகள்,
தெருவெங்கும் பொறுக்கி சேர்த்த
சிகரெட் அட்டைகள்,
சீட்டுக் கட்டில் உருவாக்கிய
கோபுரங்கள்,
மூச்சிறைக்க ஓடி ஆடிய
எறிக்குச்சி ஆட்டம்,
அடி வாங்கிக் கொண்டே ஆடிய
பே பே பந்து,
தண்டவாள காசு,
பம்பாய் மிட்டாய் வாட்சு,
என் பால்யத்தோடு தொலைந்து போன
விளையாட்டுக்கள்
இன்னும் எத்தனை எத்தனையோ..

சந்தேகம்

மரமே இல்லாமல் பூத்துக் குலுங்கும்

நட்சத்திரப் பூக்கள்,

ஏற்றுவார் இன்றி எரிந்துக்கொண்டிருக்கும்

சூரிய தீபம்,

விலாசம் தெரியாமல் அலைந்துக்கொண்டிருக்கும்

விண்மீன் கூட்டம்,

அறிவியலுக்கே தெரியாத

அண்டத்தின் ரகசியங்கள்,

அனைத்தையும் மிஞ்சியது

மழலையின் சந்தேகம்,

"நிலாவுக்கு லைட்டு போட்டது யாரும்மா ?"   

சூசகம்..

"கடமை தவறியது உன் விரல்கள்
அதையும் நிறைவேற்றியது உன் விழிகள் !"
என்று நீ சொன்ன பிறகு தான் உணர்ந்தேன்,

மலர்க் கொய்வது விரல்களின் கடமையோ ?

- காலம் கடந்த ஞானம்

முத்தம்

இதழ்கள் சண்டையிடும்
இனிமையான யுத்தம் !